Βαθύ παιδικό

Κάποτε

τα πιο τρομερά πράγματα στον κόσμο

ήταν η κουρτίνα και η ντουλάπα.

Έπεφτε η νύχτα στο μικρό δωμάτιο

κι άρχιζες να τρέμεις

δίπλα στα σκούρα ξύλα, στην πυκνή ύφανση,

σχέδια μιας εποχής οικόσιτα άγριας

που αγωνιούσε πως αν μεγαλώσει

απλώς θα μεγαλώσουν και οι σκιές.

Κάποτε αλλάζει η οπτική γωνία.

Μικραίνουν τα παράθυρα

μαζί με τα παλιά σου ρούχα.

Η ντουλάπα η ίδια αρχίζει να κονταίνει

να λεπταίνει, να έχει παιδιά κι αδελφές

καθόλου πιο τρομακτικές από μια οικογένεια

ενώ η κουρτίνα γίνεται αυλαία

για τις νυχτερινές σου παραστάσεις.

Αλλάζεις φόβους και σπίτια.

Κάποια σκοτάδια χάνονται, άλλα βαθαίνουν απότομα.

Κρυμμένες αυλές φανερώνονται

παιχνίδια που ξέχασες βρίσκονται πάλι

στα συρτάρια σου και σου δείχνουν τον δρόμο.

Read English

Read more

 
 
Previous
Next
  Ανακάλυψη

Περπάτησα τον ανηφορικό δρόμο μέσα στην κίνηση του απογεύματος και έστριψα τυχαία σ’ ένα στενό. Δεξιά κι αριστερά μου ψηλά κυπαρίσσια, δροσιά, σχεδόν δεν ακούγονταν τα αυτοκίνητα κι ας είχα προχωρήσει μόλις ένα τετράγωνο. Τα σπίτια ήσυχα, εσωστρεφή, με αυλές που έκλειναν στον δρόμο με σιδερένιες πόρτες. Πρεσβείες, κουβούκλια με φύλακες, πού και πού ένας περαστικός με σκυλί.

Λίγο παραπάνω τα σπίτια αραίωσαν και φάνηκε ο λόφος. Πλησίασα και είδα χαλάσματα με γκράφιτι και ψηλούς ευκάλυπτους. Τι ερειπωμένα, παρατημένα κτίρια ήταν αυτά, ποιος τα είχε φτιάξει και για ποιο σκοπό; Τα προσπέρασα και βρέθηκα σ’ ένα τοπίο σεληνιακό, μια αλάνα σκαμμένη στο πέτρινο ύψωμα, με διαφορετικά επίπεδα και βάθη, περιτριγυρισμένη από απότομα βράχια. Ένα παλιό κοντέινερ στην άκρη της έδειχνε να χρησιμοποιείται ακόμα: είδα καρέκλες και μπίρες μπροστά του. Στην αλάνα δυο-τρεις με ποδήλατα κι ένας με μηχανή έκαναν τα δικά τους.

Read more

   A discovery

I walked uphill in the afternoon traffic and took a random turn into an alley. Surrounded by tall cypresses, in the cool shade, I could barely hear the cars behind me even though I had only walked one block. The houses were quiet and introverted, their yards enclosed in iron doors. Embassies, guard posts, now and then a passer-by walking a dog.

A bit further up there were fewer houses and I could see the hill. I found old ruins there, covered with graffiti, and next to them tall eucalyptus trees. Why were these deserted, abandoned buildings here, who built them and for what purpose? I walked past them and found myself in a lunar landscape, a wide vacant lot dug in the heart of the hill. It had varying levels and depths and it was surrounded by steep rocks. An old container was left inside and it seemed to be in use: I saw chairs and beer cans outside it. A small group of people with bicycles and motorbikes were hanging out there.

Read more

Scroll to Top